کتاب اتین ژیلسون برایم بسیار خواندنی است. تصور کنید یک سخنران که بسیار مسلط به فلسفه غرب است با ادبیاتی صریح و صمیمی و همراه با مقداری طنز مهمترین نکات تکرار شونده در فلسفه غرب را مطرح می کند. اگر کمی احساس غربت کنیم فوراْ از متن کتاب دور می شویم و و آن را کتابی ثقیل فرض می کنیم اما وقتی به همان اطلاعات اندکی که از غرب می دانیم قانع شویم ُ به تدریج متوجه اهمیتی کتابی می شویم که سعی می کند یک دیدگاه کلی به خواننده بدهد؛ و آن اینکه غرب دارای یک وحدت تجربی فلسفی است. وحدت تجربه فلسفی غرب شاخص هایی مانند اصالت منطق، اصالت کلام و اصالت ریاضیات و... دارد که عناوین فصول مختلف کتاب ژیلسون را تشکیل می دهند. اساساً عنوان کتاب همین عبارت The Unity of Philosophical Experience است که مترجم آن را به عبارت غلط «نقد تفکر فلسفی غرب» ترجمه کرده است . این هم از عجایب ترجمه در ایران است!
ما عده ای کتابخوان هستیم که در کتابخانه دور هم جمع می شویم و با محوریت یک کتاب کتابخوانی می کنیم